heyecan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
heyecan etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Aralık 2014 Cumartesi

Dönüşen Hayat

Merhaba sevgili okuyucu,
Epeydir yokum buralarda. Çalışma odasına ne zaman girsem "Hey gidi, eskiden ne çok uğraşırdım kendin yap projeleri için" diyorum. Evet uzun zamandır ilgim azaldı. Hala heyecanla yapmak istediğim şeyler var gerçi; ama motivasyon mu eksildi, enerjim mi azaldı bilmiyorum, yapamıyorum.
4 gün sonra Trabzon' a taşınalı tam 1 yıl olmuş olacak. Buraya dair bir sürü heyecanım ve kaygım vardı. Şimdilik sadece denizini sevdim sanırım, tabii Sümela yollarını da... Sadece kuruyemiş üreten dükkanlar ve sadece kahve üreten dükkanlar yok ya, en çok da buna takılıyorum. Yani benim araştırdığım kadarıyla yok. Gerçi öyle çok da çarşıya inen bir tip değilim.

6 Ağustos 2014 Çarşamba

Tasarım Bebek Not Defteri

Evliliğe aylar öncesinden, bazen yıllar öncesinden hazırlanıyoruz. Çeyiz dizme telaşesi belki de kişiyi evliliğe yaklaştırıyor, ısındırıyor.
Bu mantıkla hareket edip, bebek fikrine uzak kendime alıştırmalar yapıyorum. Kendimi kasmadan, yormadan, kaygılandırmamaya özen göstererek. Beynime bebekle ilgili güzel uyaranlar göndererek. İşte bu alıştırmalardan biri de defter kapağı hazırlamaktı. Scrapbook çalışması denebilir mi bilmiyorum ama, bildiğimiz kareli Mopak defteri allayıp pulladım. Bakın ne çıktı ortaya?

2 Mart 2014 Pazar

Yaşasın Evimiz- Eve Dair Projeler

Günün doğumu yaklaşıyor.

Bense son bir haftadır geçirdiğim boğaz enfeksiyonunun bu gece beni uyutmaması sebebiyle ayaktayım. Fısfıs, bol bol su içmek şimdilik pek işe yaramadı. Ve gördüm ki yutkunmak büyük nimet. Hissettiğim acı yutkunurken oluşuyor. Bu sebepten yutkunmaktan kaçınıyorum. Öyle de olmuyor işte, sadece acıyı geciktiriyorum. Bir de sanki boğazımın sağ tarafından kulağıma açılan bir delik var ve orası da yutkunurken daha bir acıyor. Neyse. Uykudan etse de dayanılmaz değil. Şükürler olsun. Allah tüm hastalara şifa versin diye dua edeyim bu vesileyle.

3 Ocak 2014 Cuma

Sonunda Geldim, Özledimm

Günaydın tüüm okuyucularıma;

Herkese huzurlu ve beklentilerinin karşılandığı, korkularının gerçekleşmediği bir yıl diliyorum öncelikle.
Yeni yıl bize çok fazla yeni geldi.
Yeni şehir, yeni iş, yeni ev, yeni insanlar...
Aşina bir yüze hasret kaldım, eşimi görünce her zamankinden çok daha mutlu oluyorum. Artık sevdiği adamı görünce mutlu olan kadına bir + daha eklendi: Tanıdık birini görünce mutlu olan kadın. İşte her ikisi de sevgili yol arkadaşım.

10 Aralık 2013 Salı

Mutlu Yuva Trabzon Yollarında


Merhabalar!

Fotoğraf güzel değil mi? Trabzon kampüsünde çektim, alladım pulladım tabii.
Deniz, Gök ve Yeşil. İşte Trabzon.
Nazan Bekiroğlu'nun her kitabının ön sayfasında özgeçmişte ne yazdığını bilenler bilir:

"3 Mayıs 1957, Trabzon.
Dört yıllık üniversite hayatı hariç hep bu kentte yaşadı. Bulut. Deniz. Yağmur."

Geçtiğimiz hafta ev baktık eşimle, bol bol.
Trabzon'un yokuşlarında ve çamurlu inşaat alanlarında bol bol gezdik, ne güzel değil mi :)
Şu an netleşen bir şey yok, beklemedeyiz.
Bakalım neler olacak?

***

Tabii ben bir heyecanla mutfağımın kapı süsünü yapmıştım, gitmeden önce:



Panoyu hazırlarken baya zorlandım. Birkaç deneme...
En sonunda bir karton parçasını karatahta boyasıyla boyayıp silikonla üzerine yapıştırdım.
Diyeceksiniz, e direk ahşabı boyasaydın karatahtayla? Olmadı işte. Altına önce dekupaj yaptım. Beğenmedim. Kağıdı çıkaramadım. En iyisi böyle dedim. Zor oldu yani :)

Yine de

Hayal etmek ve gerçekleştirmek, o süreç, bunun nasip olması... Ne tatlı ne güzel :)

***

Bu da kardeşimin karatahtamıza gidişimizi resmedişi :)



***
Herkese sevdikleriyle, sevdikleri şehirlerde mutlu, huzurlu, aşk dolu yarınlar diliyorum.
Sevgiyle kalın :)

5 Aralık 2013 Perşembe

Ev Bakıyoruz, Yokum!

Günaydın!

Şu sıralar ev almak, kiralamak derdiyle uğraşırken; o zamana kadar eşim nerde kalacak, acaba bitmek üzere olan ama 1 ayı kalmış evlerden mi alsak, yoksa kötü olsa da içini mi yaptırsak, yoksa kiralasak da yavaştan yavaştan araştırarak mı alsak istediğimiz evi?

Tüm bu sorularla, üç gündür gece uykularımı bölen psikosomatik rahatsızlığım sırt ağrılarımla süreci tamamlamaya çalışıyoruz.



Evi topla, nakliyeci bul, eşyalara aman bir şey olmasın!
Yeni iş yerine alış, nasıl bir antre dolabı yaptırsam?, ayy mutfağım deniz görüyor ne kadar güzel!, ya bu sanki buraya olmadı?, bu evin etrafında neden bir market yok?, oturma grubu bakmak için zamanın var mı birtanem?, ama ben çook yoruluyorum...
Sonrasında da bu cümleler ve sorular bizi bekler.

Hayat devam ediyor.
Ayrı kalmanın acısını taşınma telaşına bırakmak da güzel.

Allah bu zorlu süreçten pişman olmamayı nasip etsin :)

Hoşçakalın.

8 Eylül 2013 Pazar

Biz Gideriz TsuBasa'ya

Beklenen gün geldi çattı. Bugün büyük gün!
Beş saat sürecek zorlu maraton 9.30' da başlıyor.
Hoşçakalın.

***
Bugün Pazartesi.
Dilimizde "Artık TUS'tan sonradayız" cümleleri, kalbimizde heyecan.
Kitaplar kolilere kaldırıldı.
Yemek masası eski haline dönmek üzere :)
TUS'tan sonraki hayatımız hayır ve huzur getirir inşallah♥

26 Ağustos 2013 Pazartesi

TUS' tan Önce/ TUS' tan Sonra

Günaydın...

Başlığı yazarken Teoman'ın Senden Önce Senden Sonra şarkısı aklıma geldi. Zaten evde onun müziğiyle seslendiririz bu başlığı. Hayatımız TUS oldu. Bir zamanlar "Hayatımız Sınav" isimli bir program vardı, tıpkı onun gibi :)

TUS: Tıpta Uzmanlık Sınavı. Evet, tahmin edeceğiniz gibi bir doktor eşiyim. Yaklaşık 8 aydır bu sınava çalışıyoruz ve önümüzde yaklaşık 2 hafta kaldı. TUS bizden çok şeyler götürdü; ama bize çok şeyler de getirecek diye umuyoruz. 

* Programlar yaptık, üniversiteye hazırlanan gençler gibi :)