annelikgüncesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
annelikgüncesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

30 Temmuz 2016 Cumartesi

Blw ve Mutfak Temizliğine Çözüm Bulma Çalışmaları


Benim gibi son 4-5 ayının gecelerini çocuğuna vakfetmiş; emzirme eyleminin sevimli tarafından sıkıcı tarafına yelken açmış, saatler boyu emziren bir anne olarak şu satırları uzatmadan ve hızlıca yazmak sahip olacağım en büyük becerilerden biri olabilir şu dönemlerde.
Çocuk bensiz uyumuyor hasılı. O yüzden buralara dönmek mesele.
***

19 Kasım 2015 Perşembe

Bugün, anısı olan bir gün.


Blog alemini biraz tembellikten biraz da zamansızlıktan terketsem de aklıma gün içinde muhakkak en azından bir kere uğruyor. Güzel bir şey burda olmak.
Bugün günlerden 19 Kasım. Evet, saat ilerliyor. Geçen sene bugün, sanırım birkaç saat sonra hamile olduğumu öğrenmiştim. Şoklar içindeydik ikimiz de, hiç beklemiyorduk. Ben şaşkın ve ağlamaklıydım, eşim halim karşısında ne diyeceğini şaşırmış olacaktı ki "Üzülme, belki tutunamaz" minvalinden bir şeyler demişti. Kendimizi "Artık öyle hemen olmuyor, yediğimiz gıdalar vs vs" diyenlerin kurbanı ilan etmiştik :D
Bebeğimiz tutundu. Hamd olsun, şükürler olsun.

9 Eylül 2015 Çarşamba

4.Trimester


Merhabalar herkese, uzun aradan sonra burdayım :)

Evet evet kızım doğdu, doğduktan sonraki ilk üç aylık dönemde şu sıralar. Bolca uyuyor, emiyor ve mızmızlanıp ağlıyor. 2 ayını henüz doldurdu ve gülmelere de başladı.
Bense, anneliğin duygusal yükünün altında eziliyorum sanki bazen, hele şu kara günlerde. O yüzden uykusuzlukmuş, sürekli emzirmekmiş, pek bir rahatsızlık vermiyor bana.
Daha tadını alamadım anneliğin, afallamış bir Öznur var ortada, bir düzen henüz oluşturamadım. Düzen oluşturunca ve evden daha sık çıkmaya başlayınca daha iyi hissedeceğim sanki.
Geçenlerde okuduğum bir söz çok iyi geldi, yazdım astım yatak odasının duvarına. Yeni annelik, benim için dik bir yokuşu tırmanmak gibi. Zor... Ama umutsuzluk oluşturacak bir durum değil. Bu yolda ayaklarım geri geri gitse de kendime destek çıkmaya karar verdim, iyi davranacağım kendime. Yeni hayatıma dair kafamdaki kötü sesleri susturmaya başlıyorum. Yok yok, lohusalık depresyonuna girmedim. Girebilirdim ama girmedim. Ne olduysa son 10 günde oldu, bende bir hüzün hali.
Haberlere de bakmamaya karar verdim, bakarsam iyi hissetmiyorum, eski Öznur' dan çok daha fazla yoğun duygulara kapılıyorum yeni halimle.
Hepimizin evlatları hep gülseler keşke ve içimizdeki bahar hiç geçmese.
Onlar bizim baharımız.

Neyse iyi olacağız. Hep birlikte.



***

Ve sana güzel kızım;
Sabahları yüzünde oluşan o şımarık mutluluğa,
Sol bacağındaki o tatlı bene,
Altını havalandırırkenki gülümsemelerine,
Hayranım.
Seni çok seviyorum.