29 Mart 2014 Cumartesi

Yeşille Başım Dertte!

Çocuğuna ilgi göstermediği için suçluluk duyup da 1 aylık ilgisizliğini, 1 günde lunaparkta onunla vakit geçirerek affettirmeye çalışan ebeveynlere döndüm. Burdaki çocuk, blog. Aynı gün 2. yazı onu sevinçten ağlatmış olmalı :)

Trabzon'a taşındığımızdan ve kendimce evi dekore etmeye başladığımdan beri yeni bir hastalık türedi bende: Tonlara takılmak. Beni atıl bırakıyor resmen. Halbuki kaygısız dekorasyonları çok seviyorum, bohem tarzı çok seviyorum mesela. Onlarda böyle bir kaygı yok ki. Ama birden peyda oldu işte. Bu sebepten hala orta sehpam ve yan sehpalarım yok. "Orta sehpa yemek takımının renginde mi olsa, koltuk takımının ayaklarının tonunda mı yoksa sandalyelerin ayaklarının tonunda mı olsa?". Dikkat edin, bu takıntı bende eskiden yokmuş ki hepsi farklı .

Sinbo Şarjlı Kazak Tüy Toplama Makinesi


Herkese güzel bir haftasonu dileyerek başlıyorum. İyi ki var şu haftasonları.
Geçenlerde A101' de Sinbo' nun başlıkta bahsettiğim ürününü görünce, aldım. Bir ara araştırmıştım ve sadece bir blogda işe yaradığını okumuştum. Şimdi almışken, ben de yazayım dedim. Benim gibi araştıranlar, kullananların yorumlarını ve gözlemlerini merak edenler vardır belki.

Ürün bu:

Kendisi sesli çalışıyor, topladığı tüyleri de alttaki haznede biriktiriyor.

22 Mart 2014 Cumartesi

Köy- Keçe

Evet, yine yalnızım, doğru bildiniz. Eşim yine nöbette.
Evde acaba ev işi mi yapsam hobi mi yapsam diye gezinirken, bloğuma bir yazı yazıvereyim dedim.
Tamam biraz gelişigüzel ve hazırlıksız bir yazı olacak Kabul ediyorum.
Ama yazarsam, "Yazmayalı uzun zaman oldu, bloğumu boşlamayı sevmiyorum." düşüncelerini de yok edeceğim.

12 Mart 2014 Çarşamba

9 Mart 2014 Pazar

Kırmızı Köşe ve Hüzün


Herkese huzurlu Pazarlar...

***



Eşim bugün nöbetçi. Haftasonu tuttuğu nöbetlerde çoğu kez hüzünlü oluyorum. İlginç şekilde de günün başında kendime bir sürü telkinde bulunuyorum:
"Bugün depresif olmayacağım, evin işlerini yapacağım, hobilerimle uğraşacağım ve kendimi iyi hissedeceğim."
Yapmam gerekenleri yapmayınca, hüznün üzerine bir de stres biniyor...
Gelin görün ki ben yine hüzün moduna girdim.

3 Mart 2014 Pazartesi

Evimizin Girişi

Yeni bir şehre taşındığımızda, evde eksikliğini  en çok hissettiğimiz eşyalardan biri portmantoydu. Eski kaldığımız evin kendisinde vardı zira. Hazır eksikken, hayallerimdeki dolabı yaptıralım dedik. Yaptırmadan önce nette bol bol "country tarz portmanto" diye aratmıştım; fakat Türkiye'den bir iki örnek ancak çıktı karşıma. Sonra aldık elimize metremizi, ölçtük biçtik çizdik. Ustayı da çağırdık, tabii ki usta bazı yerlerde değişikliğin iyi olacağını söyledi. Biz de onayladık. İpek mat beyaza boyanmasına karar verdik. Ama sadece kapaklar öyle olacaktı, diğer türlü çok maliyetli oluyordu.

2 Mart 2014 Pazar

Yaşasın Evimiz- Eve Dair Projeler

Günün doğumu yaklaşıyor.

Bense son bir haftadır geçirdiğim boğaz enfeksiyonunun bu gece beni uyutmaması sebebiyle ayaktayım. Fısfıs, bol bol su içmek şimdilik pek işe yaramadı. Ve gördüm ki yutkunmak büyük nimet. Hissettiğim acı yutkunurken oluşuyor. Bu sebepten yutkunmaktan kaçınıyorum. Öyle de olmuyor işte, sadece acıyı geciktiriyorum. Bir de sanki boğazımın sağ tarafından kulağıma açılan bir delik var ve orası da yutkunurken daha bir acıyor. Neyse. Uykudan etse de dayanılmaz değil. Şükürler olsun. Allah tüm hastalara şifa versin diye dua edeyim bu vesileyle.